خاطرات (5)

 تا جوانید به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) خدمت کنید

مصاحبه با خانم برجی: طلبه‌ی فارغ التحصیل مکتب نرجس و سرپرست خوابگاه
رابطه خانم با همه‌ی طلبه‌هایشان خیلی صمیمی بود اما به دلیل حضور در خوابگاه ما خیلی بیشتر به ایشان نزدیک بودیم. ایشان غیر از زمان‌هایی که معمولاً به خاطر کار، در مکتب تشریف داشتند، زمان‌های دیگری را نیز سرزده به خوابگاه می‌آمدند و به صورت خصوصی با بچه‌های غیر ایرانی و ایرانی دیدار می‌کردند. این دیدارها خیلی برای ما برکت داشت.
یک بار از ایشان خواستم که به من توصیه‌هایی بکنند. فرمودند: 1ـ همیشه به یاد خدا باشید؛ 2ـ تا جوانید به امام زمان خدمت کنید. خودشان هم همه‌ی فکر و ذکرشان همین دو کار بود. همه‌ی کارها را برای رضای خدا نیت می‌کردند و انجام می‌دادند و ثواب آن را به روح ائمه‌ی اطهار ^{(علیهم السلام)} هدیه می‌فرمودند.
هر وقت از ایشان تقاضای دیدار با مقام معظم رهبری را می‌کردیم شروع می‌کردند به خواندن «یا بن الحسن کجایی»! آن وقت آن قدر بچه‌ها منقلب می‌شدند که خواست خود را فراموش می‌کردند.

 از خواهر مهربان تر

مصاحبه با خانم عزت سید خاموشی
ما به خواهر شوهر خانم ، حاج خانم می‌گفتیم . حاج خانم خیلی خواهرم  را دوست داشتند . اصلاً عاشق ایشان بودند . خواهرم هم خیلی به حاج خانم احترام می‌گذاشتند و محبت می‌کردند . این دو نفر سال های زیادی را حتی پس از مرگ آقای طاهایی با هم زندگی می‌کردند . یک سال آخری که حاج خانم بیمار بودند و به فراموشی مبتلا شده بودند ، خانم از ایشان مراقبت می‌کردند ، بعد هم به دلیل گرفتاری زیادی که داشتند ، حاج خانم درساز این مسؤولیت را پذیرفتند . اما حاج خانم آن قدر به خواهرم علاقه داشتند که تا ایشان مرا می‌دیدند لبخند می‌زدند و مرتب سفارش می‌کردند که خانم این کار را بکند و خانم این چیز را بخورد .

 از تواضع در برابر امام غفلت نکنید

مصاحبه با خانم برجی: طلبه‌ی فارغ التحصیل مکتب نرجس و سرپرست خوابگاه
هنگام ورود به حرم مطهر امام رضا علیه السلام از پایین پا وارد می‌شدند و در را می‌بوسیدند. به این کار تأکید زیادی داشتند. می‌گفتند: یکی از علما وقتی در را می‌بوسیده است در حالت مکاشفه می‌بیند که بوسه بر دست امام (علیه‌السلام) می‌زند. می‌فرمودند: از این تواضع غفلت نکنید. مقید بودند سر مزار علمای بزرگ بروند؛ به ویژه قبر شیخ بهایی(رحمه الله علیه) را زیارت می‌کردند. اکثر دعاهای مفاتیح را از حفظ می‌خواندند و به ما هم بر حفظ آن‌ها توصیه می‌فرمودند.