متحجران و کسانی که نگاه روشنی به جایگاه زن در اسلام نداشتند موانعی بر سر راه ایجاد می نمودند. اما به یاری حق، بانوان مشتاق و علاقه مند گرد شمع وجود ایشان حلقه زده و جمعیت کثیری برای یادگیری علوم اسلامی در مجالس درس ایشان حاضر می شدند، به طوری که منزل دیگر گنجایش آنان را نداشت. در ادامه با تشویق و پشتیبانی مرحوم آیت الله العظمی میلانی و همت یکی از خیرین [مرحوم آقای ناصری] و همچنین اهدای زمینی در سال 1345، ساختمانی جهت تدریس به نام مکتب نرجس بنا شد. لازم به ذکر است مکتب نرجس هنگامی شروع به کار کرد که در کل کشور هیچ حوزه ای برای تحصیل علوم دینی خواهران وجود نداشت.

در آن زمان، به هیچ وجه امکان تحصیلات حوزوی برای خواهران مرسوم نبود؛ لذا استاد در ابتدا دروس حوزوی را نزد استاد حجه الاسلام سید هاشم طاهایی پدر همسر و همچنین سید جلال الدین طاهایی(همسر) آموختند. در ادامه درس را با استادان بزرگی همچون آیت الله خامنه ای، میرزا جواد آقا تهرانی، آیت الله نهاوندی و… ادامه دادند.

پس از تحصیل دروس حوزوی، فعالیت های فرهنگی استاد از سال 1335 و در مشهد مقدس آغاز شد. شرایط فرهنگی بانوان آن دوره بسیار سخت و به طور یقین تشکیل کلاس های معارف اسلامی و تدریس علوم دینی توسط یک بانو برای خیلی از افراد، غیر قابل هضم بود.جذب 300 نفر از خواهران علاقه مند که بخش عظیمی از آنان را دانش آموزان و دانشجویان و به طور کلی قشر جوان تشکیل می دادند، بسیار عجیب به نظر می رسید و برگزاری جلسات مستمر پرسش و پاسخ ویژه دانشجویان نیز با شور و هیجان و استقبال فراوان روبرو بود.

در سالهای ابتدایی تأسیس مدرسه علمیه نرجس، مسئولیت آموزش طلاب فقط به عهده استاد طاهایی بود. ایشان تدریس علوم پایه چون، منطق، ادبیات عرب، اصول، فقه و کلام را برعهده . علاوه بر تدریس دروس فوق، درسهایی چون تفسیر، نهج البلاغه، تعلیم و تربیت، حقوق خانواده، اقتصاد و… را نیز بر عهده داشتند. اما در دهه اخیر از زندگی ایشان ، حوزه علمیه نرجس به علت مسئولیت ها و مشغله های فراوان ، تنها در برنامه های صبحگاهی از محضرشان کسب فیض می کرد.در آن زمان، به هیچ وجه امکان تحصیلات حوزوی برای خواهران مرسوم نبود؛ لذا استاد در ابتدا دروس حوزوی را نزد استاد حجه الاسلام سید هاشم طاهایی پدر همسر و همچنین سید جلال الدین طاهایی(همسر) آموختند. در ادامه درس را با استادان بزرگی همچون آیت الله خامنه ای، میرزا جواد آقا تهرانی، آیت الله نهاوندی و… ادامه دادند.

پس از تحصیل دروس حوزوی، فعالیت های فرهنگی استاد از سال 1335 و در مشهد مقدس آغاز شد. شرایط فرهنگی بانوان آن دوره بسیار سخت و به طور یقین تشکیل کلاس های معارف اسلامی و تدریس علوم دینی توسط یک بانو برای خیلی از افراد، غیر قابل هضم بود.