اَلَّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّد وَاعْمُرْ قَلْبِی بِطَاعَتِک
شرحی بر صلوات شعبانیه
ازسلسله بیانات استاد عالیقدر خانم فاطمهی طاهایی
مجتمع بنی فاطمه
شنبه 1382/07/05
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم
روایت است از حضرت امام زینالعابدین(علیه السلام) که در ماه شعبان صلوات بسیار بفرستد و در هر روز این ماه این صلوات را در وقت زوال و در شب نیمهی آن بخواند.[1]
صلوات شعبانیه:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلیَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَهِ النُّبُوَّهِ وَمَوْضِعِ الِّرسَالَهِ وَمُخْتَلَفِ الْمَلَائِکَهِ وَمَعْدِنِ الْعِلْمِ وَاَهْلِ بَیْتِ الْوَحْیِ الَلَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَلْفُلْکِ الْجَارِیَهِ فِی اللُّجَجِ الْغاَمِرَهِ یَأْمَنُ مَنْ رَکِبَهَا وَیَغْرَقُ مَنْ تَرَکَهَا اَلْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ وَالْمُتَاَخِرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَالَّلازِمُ لَهُمْ لَاحِقٌ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَلْکَهْفِ الْحَصِینِ وَغِیَاثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَکِینِ وَمَلْجَأِ الْهَارِبِینَ وَعِصْمَهِ الْمُعْتَصِمِینَ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلیَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍصَلَوهً کَثِیرَهً تَکوُنُ لَهُمْ رِضًا وَلِحَقِ مَحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَدَاءً وَقَضَاءً بِحَوْلٍ مِنْکَ وَقُوَّهٍ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الّطَیِّبِینَ اْلاَبْرَارِ اْلاَخْیَارِ الَّذِینَ اَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ وَفَرَضْتَ طَاعَتَهُمْ وَوِلاَیَتَهُمْ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبِی بِطَاعَتِکَ وَلاَ تُخْزِنِی بِمَعْصِیَتِکَ وَارْزُقْنِی مُوَاسَاهَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِکَ بِمَا وَسَّعْتَ عَلیَّ مِنْ فَضْلِکَ وَنَشَرْتَ عَلَیَّ مِنْ عَدْلِکَ وَاَحْیَیْتَنِی تَحْتَ ظِلِّکَ وَهَذَا شَهْرُ نَبِیِّکَ سَیِّدِ رُسُلِکَ شَعْبَانُ الَّذِی حَفَفْتَهُ مِنْکَ بِالرَّحْمَهِ وَالرِّضْوَانِ الَّذِی کَانَ رَسوُلُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَاَلِهِ وَسَلَّمَ یَدْاَبُ فِی صِیَامِهِ وَقِیَامِهِ فِی لَیَالِیهِ وَاَیَّامِهِ بُخُوعًا لَکَ فِی اِکْرَامِهِ وَاِعْظَامِهِ اِلیَ مَحَلِّ حِمَامِهِ اَللَّهُمَّ فَاَعِنَّا عَلَی الْاِسْتِناَنِ بِسُنَّتِهِ فِیهِ وَنَیْلِ الشَّفَاعَهِ لَدَیْهِ اَللَّهُمَّ وَاجْعَلْهُ لِی شَفِیعًا مُشَفَّعًا وَطَرِیقًا اِلَیْکَ مَهْیَعًا وَاجْعَلْنِی لَهُ مُتَّبِعًا حَتَّی اَلْقَاکَ یَوْمَ الْقِیَمَهِ عَنِّی رَاضِیًا وَعَنْ ذُنُوبِی غَاضِیًا قَدْ اَوْجَبْتَ لِی مِنْکَ الرَّحْمَهَ وَالرِّضْوَانَ وَاَنْزَلْتَنِی دَارَالْقَرَارِ وَمَحَلَّ الْأَخْیَارِ.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم
لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّهَ َالاَّ بِاللَّهِ الْعَلِی الْعَظِیم
رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَ یَسِّرْ لِی اَمْرِی وَ احْلُلْ عُقْدَهً مِنْ لِسَانِی …[2]
اَلسَّلاَمُ عَلیَ الْمَهْدِی اَلَّذِی یَمْلاَءُ الاَرْضَ قِسْطًا وَ عَدْلاً …
برای تعجیل فرج حضرت و روشن شدن چشمان ناقابلمان به جمال مبارکش و شادی قلب مطهرش و پیروزی اسلام و مسلمین صلوات بفرستید.
در آستانهی ماه مبارک شعبان، ماه پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه واله هستیم. ضمن عرض تبریک به مناسبت حلول این ماه مبارک اجازه میخواهم امشب که شب اول شعبان است بحث مختصری در مورد این ماه داشته باشیم.
فضیلت این ماه مبارک بسیار است. پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه واله راجع به ماه شعبان و روزهی در این ماه سفارشهای زیادی فرمودهاند. خود حضرت نیز ماه شعبان را روزه میگرفتند و آن را به ماه رمضان متصل میکردهاند.
در روایت است هر کسی برای تقرب به خداوند تبارک و تعالی و دوستی و محبت و احترام به پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه واله روز اول ماه شعبان را روزه بگیرد بهشت بر او واجب است.
اگر یک روز دیگر را بگیرد بهشت بر او واجب است. اگر روز دوشنبه و پنج شنبه ماه را روزه بگیرد، بیست حاجت او برآورده میشود و بهشت بر او واجب میگردد.
در این زمینه روایات زیادی داریم. محدث قمی; نقل میکند: حضرت علی(علیه السلام) در روز اول ماه شعبان به جمعی برخوردند، که نشسته و راجع به قضا و قدر بحث میکنند. گفتگوهایی بین حضرت و آن افراد رد و بدل شد. بعد حضرت فرمودند: پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه واله لشگری را برای جهاد با کفار فرستاده بودند، پنج نفر را مأمور به حراست از لشگر کرده بودند که در پنج نقطه، شب را بیدار باشند. هر کدام مشغول به عبادت بودند و محافظت لشگر را هم داشتند. شب بسیار تاریکی بود. دشمن این پنج نفر را ندید به لشگر اسلام شبیخون زد. از دهان این پنج نفر نوری ساطع شد که تمام لشگر اسلام را روشن کرد و اینها دشمن را دیدند و حمله کردند یک دسته را کشته و عدهای را مجروح و یا به اسارت گرفتند. در هر صورت پیروزی نصیب لشگر اسلام شد. وقتی جریان را خدمت پیامبر عرضه داشتند که ما این نور را از دهان این پنج نفر دیدیم ساطع شد و لشگر را روشن کرد، حضرت فرمودند: اینها در ماه شعبان مشغول به عبادت بودند بعد حضرت اعمال هرکدام از این افراد را نقل کردند. یکی قرآن میخواند، یکی نماز، یکی ذکر و…..اینها سبب شده که نور از دهان ایشان خارج شود. این مقدمهای بود در فضیلت عبادت ماه شعبان که خدمت شما عرض کردم. انشاءالله موفق باشید. اگر بگویم ما را هم در دعاهای خودتان شریک قرار بدهید شاید تقاضای بیجایی باشد اما التماس دعا دارم. انشاءالله دربارهی ما هم دعا کنید و از خداوند تبارک و تعالی برای ما هم توفیق بخواهید.
این صلوات ماه شعبان برای زوال یعنی وسط روز است. انشاءالله بین نماز ظهر و عصر این صلوات را بخوانید. مضامین بسیار عالی دارد. حال اجازه میخواهم این صلوات را با هم ترجمه کنیم و یک مقدار به مضامینش آشنا شویم که از فردا اگر توفیق نصیبمان شد و خواستیم بخوانیم توجهمان بیشتر شود.
امروز در محضر امام سجاد(علیه السلام)هستیم و از کلاس درس حضرت استفاده میکنیم میفرمایند:
«اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَاَلِ مُحَمَّدٍ.»
خدایا درود بفرست بر پیامبر و آل پیامبر.
بدانید مهمترین دعا صلوات است و از دعاهایی است که حتما مستجاب میشود. قبل از هر دعا صلوات بفرستیم، و بعد از هر دعا هم صلوات بفرستیم.
انشاءالله خواهشهای ما برآورده شده و به برکت صلوات دعاهایمان مستجاب میشود.
در فرستادن صلوات یک سلسله عقاید را ارایه میکنیم.
«اَللَّهُم»[3] اقرار به ربوبیت پروردگار است.
«صَلِّ عَلَی مُحَمَّد»: اقرار به نبوت پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه واله است.
«وَآلِ مُحَمَّد»: اقرار به ولایت و امامت است.
ضمناً از پیامبرگرامی و اهل بیتش سپاسگزاری میکنید چون به این بزگواران دعا میکنید و این دعا سبب کمال است و کمالات این بزگواران را بالا میبرید. در عالم برزخ برای مؤمنان نیز ترقی و کمال هست، نه تنها برای پیامبر و آل پیامبر، وقتی شما برای مؤمنین هم دعا میکنید و طلب مغفرت میکنید کمالات آنها بالا میرود و این نتیجه را برای مؤمن دارد. پس وقتی کسی از دنیا میرود در عالم برزخ پروندهی او کاملا بسته نشده و به کمال او اضافه میشود. ولی در قیامت دیگر دفتر بسته شده و به آن خیری اضافه نمیشود.
این است که در صلوات مزید کمالات این بزگواران است.
در خیلی از دعاها میگوییم درود بفرست بر پیغمبر و آل پیغمبر و مبارک کن بر اینها همچنانی که بر ابراهیم و آل ابراهیم مبارک گرداندی.
در واقع ما نمیتوانیم پاداش زحمات حضرت را بدهیم، پس تقاضا میکنیم: پروردگارا تو به پیامبرگرامی ما برای هدایت ما پاداش درخور او عنایت بفرما، بعد از صلوات عرضه میداریم:
«شَجَرَهِ النُّبُوَهِ وَمَوْضِعِ الرِّسَالَهِ وَ مُخْتَلَفِ الْمَلاَئِکَهِ وَ مَعْدِنِ الْعِلْمِ وَ اَهْلِ بَیْتِ الْوَحْیِ ……»
خدایا درود بفرست بر پیغمبر و آل پیغمبر شجرهی نبوت و جایگاه رسالت و محل رفت وآمد ملائکه و ارکان علم و اهل بیت وحی.
این بزرگواران دارای این مقامها هستند. پس دوباره صلوات میفرستیم.
«اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الْفُلْکِ الْجَارِیَهِ فِی الُّلجَجِ الْغَامِرَهِ.»
پروردگارا درود و رحمت بفرست بر این بزرگوارانی که کشتی روان در گردابهای بی پایان هستند.
در روایت است که پیغمبر گرامی اسلام صلی الله علیه واله فرمودند:
«اِنَّمَا مَثَلُ اَهْلِ بَیْتِی فِیکُمْ کَمَثَلِ سَفِینَهِ نُوحٍ مَنْ رَکِبَهَا نَجَا وَمَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرَق.»[4]
همانا مثل اهل بیت من مانند کشتی نوح است،هر کس سوار کشتی نوح شد نجات پیدا کرد و هر کسی که از کشتی نوح جدا شد ، تخلف کرد و غرق شد.
خداوند تبارک و تعالی در قرآن گفتگوی حضرت نوح(علیه السلام) با فرزندش را خبر داده است. وقتی که آب از آسمان میبارید و از زمین میجوشید حضرت نوح (علیه السلام)فرمود:
پسرم بیا سوار بر کشتی شو. گفت: نه! فرمود: هم اکنون غرق خواهی شد. پسر گفت: جایی میروم که غرق نشوم. روی کوه بلندی رفت. حضرت فرمود: امروز از غضب خدا نجاتی نیست. گفت: من میروم بالای کوه.
موجی آمد و پسر غرق شد. حضرت نوح(علیه السلام) مناجات کرد. خدایا وعده دادی که اهل مرا غرق نکنی. خطاب شد:
«اِنَّهُ لَیّسَ مِنْ اَهْلِکَ.»[5]
همانا « این پسر از اهل تو نبود.
خیلی وحشتناک است که اگر ائمه: بفرمایند: لَیْسَ مِنْ اَهْلِنَا. تو از اهل ما نیستی!
واین ادعایی بیش از جانب تو نیست. به نظر میرسد همین اندازه که قبول کنی و در کشتی را برای تو باز کنند، قبول شدهای و نجات یافتهای.
در این دعا و در این صلوات میبینیم امام سجاد( علیه السلام) چنان این جمله را بیان فرمودند که واقعا تکان دهنده است:
«الْفُلْکِ الْجَارِیَهِ فِی الُّلجَجِ الْغَامِرَهِ.»
الان امام زمان( علیه السلام)در روی زمین مثل اهل بیت پیامبر هستند. و به شما نظر دارند. دستتان را از دامن حضرت کوتاه نکنید. در این گردابهای بیپایان دنیا چه میتواند ما را نجات دهد؟ جز کشتی! و این کشتی اهل بیت پیامبرند.
بعد پیامبر میفرمایند:
«مَنْ رَکِبَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهُ غَرَق»
هر کسی که سوار کشتی شد. یعنی با اهل بیت پیامبر صلی الله علیه واله پیوند پیدا کرد نجات پیدا کرده و هر کسی که جدا شد و اهل بیت پیامبر را ترک کرد، تخلف کرده است یعنی، اطاعت نکرده و غرق شده است.
در همین گردابهای بیپایان که امام سجاد( علیه السلام) میفرمایند: «لُّلجَجِ الْغَامِرَه.»
گرداب چیست؟ گرداب یعنی آن جاییکه آب دور میزند. همانند مرداب، وقتی که انسان پایش را بگذارد مرداب او را به زمین میکشد. هرچه بخواهد خودش را نجات بدهد، بیشتر فرو میرود تا وقتیکه سرش در مرداب فرو رفته و از بین میرود. گرداب هم اینچنین است. گرداب بیپایان یعنی همینطور میگردد و هیچ کس راه نجاتی ندارد جز این که سوار کشتی نجات شود و آن کشتی اهل بیت پیامبر صلی الله علیه واله هستند.
امام سجاد(علیه السلام) در این صلوات میفرمایند:
«یَأْمَنُ مَنْ رَکِبَهَا وَ یَغْرَقُ مَنْ تَرَکَهَا»
هر کسی که سوار این کشتی شود در امان است نجات پیدا میکند و هر کسی که این کشتی را ترک کند غرق میشود.
شما سیلهای مختصر را دیدهاید. تصور کنید تمام روی زمین آب است و همینطور آب میجوشد! چه کسی میتواند نجات پیدا کند؟ جز آن افرادی که در کشتی سوار شدهاند، آن هم کشتی که به امر خدا و زیر نظر پروردگار ساخته شده است!
عزیزان! ما در گردابهای بیپایان این دنیا غرقیم. از اطراف و اکناف موجهای فساد به ما حمله میکنند.گناه، شبهه، اشتباه، ظلم، … این موجها ما را میگردانند ما در اختیار خودمان نیستیم ما چگونه میتوانیم نجات پیدا کنیم و چطور خودمان را حفظ کنیم. خدا را بر گفتهام شاهد میگیرم که اگر اندکی دقت داشته باشیم میبینیم از این گرداب دنیا یک لحظه هم راه نجات نداریم جز اینکه به چیزی متمسک بشویم که ما را نجات بدهد و الا غرق شده و هلاک شدهایم. این است که میفرماید:
«یَاْمَنُ مَنْ رَکِبَهَا» در امان است هر کسی که سوار این کشتی شود. یعنی خودش را به دامن اهل بیت بچسباند. خودش را به امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف وصل کند.
«اَلْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِق»
هر کسی که از اهل بیت پیامبر جلو بیفتد مارق است. یعنی از دین فرار کرده، دین واقعی ندارد.
پیامبر صلی الله علیه واله فرمودند: از اهل بیت من جلو نیفتید. اگر جلوتر بروید پس متفرق میشوید.[6]
الان افرادی در جامعه هستند که مردم را فریب میدهند. به افراد میگویند فلان دعا را بخوان، کدام ذکر را بگو، اینها هیچکدام سند ندارد. به دعاهایی که در کتابهای دعا هست دستور نمیدهند بلکه از خودشان ذکر و دعا یاد میدهند و دعای ائمه:را که به ما رسیده کنار میگذارند. شما چه کاره هستید که دعا میآموزید و دستور میدهید. شما چه کاره هستید که خلاف امر و نهی پروردگار امر و نهی میکنید؟ هر کسی که از اهل بیت پیامبر صلی الله علیه واله جلو بیفتد از دین فرار کرده است. یعنی دین واقعی ندارد.
«وَالْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِق.»
هر کسی هم که از اینها عقب بماند «زاهق» است،یعنی، نابود میشود.
شما فرض کنید کاروانی الان در حرکت است. یکی از افراد کاروان جا بماند و کاروان برود. چقدر خطر او را تهدید میکند! دزد هست، راه زن، تاریکی، چاه و چاله، درنده و گزنده همه آمادهی نابودی اویند.
ببینید با چه بیانی حضرت فرمودهاند بِاَبِی اَنْتَ وَ اُمِّی یَابْنَ رَسُولِالله. پدر و مادرم فدای شما ای امام سجاد که اینطور به صورت دعا به ما درس هدایت دادهاید. این دعا را بخوان و فکر کن و ببین نابودی تو کجاست هلاکت تو به چیست و نجات تو در چیست.
پس هر کسی که از این بزرگواران عقب بیفتد این خطرها او را تهدید میکند و نابود و هلاک شده است. آیا در اجتماع ما غیر از این است؟ ما چه وقت نجات پیدا میکنیم؟
«وَالّلاَزِمُ لَهُمْ لاَحِق»
اگر می خواهید راه نجات داشته باشید با این بزرگواران ملازم باشید.
کسی که ملازم این بزرگواران است یعنی همراه اینهاست سعی میکند نه یک قدم عقبتر و نه یک قدم جلوتر باشد. کاملا همراه این بزرگواران حرکت بکند. این انسان به حق میرسد و ملحق به این بزرگواران است.
حضرت امام سجاد(علیه السلام) دوباره صلوات میفرستند.
«اللّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الْکَهْفِ الْحَصِین.»
بار خدایا رحمت فرست بر محمد و آل محمد، پناهگاهان محکم!
انسان در زندگی بدون پناهگاه نمیتواند زنده باشد و نمیتواند زندگی کند.
«وَغِیَاثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَکِین.»
فریاد رس هر مضطر بی چاره ای این بزرگوارن هستند.
برای شما گفتهام. اباصلت یک سال در زندان مأمونالرشید بود بعد از یک سال به امام جواد(علیه السلام) توسل پیدا کرد.حضرت نیمه شب تشریف آوردند دستش را گرفتند و از روبروی مأمورین او را از زندان بیرون آوردند و راه را نشانش دادند و فرستادند رفت در حالیکه هیچ کس او را ندید گفت: آقا من یک سال است اینجا هستم چرا این یک ساله به فریادم نرسیدید؟ فرمودند: تو ما را صدا زدی؟ آیا تو به ما توسل پیدا کردی؟ جز این بزرگواران چه کسی فریادرس ماست؟
خواهران عزیز! از توسل به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)غفلت نکنیم.
حضرت به شیخ مفید نامهای نوشتند که:
«….اِنَّا غَیْرَ مُهْمِلِینَ لِمُرَاعَاتِکُمْ وَلاَنَاسِینَ لِذِکْرِکُمْ.»1
ما اهمال نمیکنیم امر شما را و شما را فراموش نمیکنیم.
امام به یاد ما هستند اما، ما از امام در غفلتیم. امام نزدیک به ما ولی ما از او دور هستیم. امام همهجا حاضر و ناظر به حال ما، ولی ما در غفلتیم. این بزرگواران دادرس افراد بیچاره و پریشان حال و مضطر هستند.
«وَ مَلْجَأِ الْهَارِبِین»
ملجاء و پناه کسانی که میگریزند،
انسان وقتی فرار میکند به چه کسی میتواند پناهنده شود. غیر از این است که وقتی بچه فرار میکند میگوید: مادر! مادر! به دامان مادرش میدود؟ پناهگاه او مادر است. پناهگاه ما کیست؟
ما نهایت گرفتاری را داریم اما نمیفهمیم گرفتاریم. این گرفتاری که میگویم فقر و فلاکت و مریضی نیست. این گرفتاری است که ما را دچار هلاکت میکند، دچار عذاب میکند، نگران میکند. توجه به این گرفتاریها نداریم. این بزگواران به ما توجه دادهاند که گرفتارید. پس به وضع موجود خودتان توجه کنید. ملجاء و پناه شما کیست؟ اهل بیت پیامبر!
«وَعِصْمَهِ الْمُعْتَصِمِینَ»
و نگهدار اعتصام کنندگان.
اعتصام کنندگان کسانی هستند که چنگ میزنند. توجه کنید اگر زنجیری اینجا آویزان باشد و شما سر این زنجیر را بگیرید، سر دیگر زنجیر در دست خداست. اگر بخواهید نجات پیدا کنید باید این زنجیر را بگیرید این ریسمان محکم الهی رابگیرید تا از سقوط نجات پیدا کنید. چه کسی شما را نجات میدهد؟ عصمت! آن کسی که شما را نگه میدارد ائمهی اطهار: هستند.
امام سجاد(علیه السلام)دوباره صلوات میفرستند.
«اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَوهً کَثِیرَهً تَکُونُ لَهُمْ رِضًا وَلِحَقِ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَدَاءً وَقَضَاءً بِحَوْلٍ مِنْکَ وَقُوَّهٍ یَارَبَّ الْعَالَمِینَ.»
بارالها چنان درود و رحمتی بفرست بر پیامبر و آل پیامبر، رحمت بسیاری که آنها راضی باشند (بشوند) و برای ادای حق آنها و قضای حق آنها باشد.
چقدر این بزرگواران به گردن ما حق دارند! خداوند «تبارک وتعالی» هم حقی برای این بزرگواران قایل است. خوب چه چیز و چه کسی میتواند حق (بزرگواران) پیامبر وآل پیامبر را ادا کند؟ جز اینکه از خالق پیامبر بخواهد: «خدایا تو چنان رحمتی بر این بزرگواران نثار بفرما که ادای حق اینها شده باشد و این بزرگواران راضی شوند.» یعنی خدایا تنها این حول و قوت و قدرت از آن توست ما قوت و قدرت نداریم که حق ائمه: را ادا کنیم تنها از آن توست. یاربالعالمین.
«اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبِینَ اْلاَبْرَارِ اْلاَخْیَارِ الَّذِینَ اَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ وَ فَرَضْتَ طَاعَتَهُمْ وَ وِلاَیَتَهُمْ»
درود بفرست بر این بزرگوارانی که پاکیزگان هستند، تو آنها را پاکیزه کردی، اینها اخیار بهترینها هستند. این بزرگوارانی که حقوق اینها را واجب کردی.
قرآن میفرماید :
«اِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الِّرجْسَ اَهْلَ الْبّیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا.»[7]
علی(علیه السلام)میفرمایند: من به گردن شما حق دارم. شما هم به گردن من حق دارید. حق من به گردن شما این است که شما از من اطاعت کنید و به بیعت با من وفادار باشید، شما هم به گردن من حق دارید که من هم از خیرخواهی شما دریع نورزم.[8]
پس خداوند تبارک و تعالی اطاعت و ولایت این بزرگواران را واجب فرموده.
«الّلَهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبِی بِطَاعَتِکَ»
تا اینجا فضایل و مناقب اهل بیت را ذکر فرمودند. حالا اینجا دعا میکنند دعای حضرت چیست؟ اگر من و شما بعد از این همه صلوات و ذکر اهل بیت میخواستیم دعا کنیم چه دعایی میکردیم؟ خدایا مرا شفا بده، خدایا روزی مرا زیاد کن، خدایا پسرم را زن بده، دخترم را شوهر بده، خدایا کاسبی آقا رضا را خوب کن و از این قبیل دعا میکنیم. البته اینها را هم باید بخواهیم. اما ببینید امام سجاد(علیه السلام)بعد از این همه ذکر فضایل و صلواتی که فرستادند حالا میخواهند دعا کنند چه دعایی میکنند.
خدایا رحمت بفرست بر محمد و آل محمد (ای خدا) این خانهی دل مرا آباد کن. خانه گلی را نمیخواهم. نمیگویند پول بده خانهام را بسازم. پول بده خانه را بخرم این تقاضا را نمیکنند. خدایا قلب مرا به سبب اطاعت خودت آبادش کن تعمیرش کن.
«وَلاَ تُخْزِنِی بِمَعْصِیَتِکَ»
مرا به سبب معصیت خودت رسوا نکن؛
در بین خلق اولین و آخرین، در بین ائمه:.
«وَارْزُقْنِی مُوَاسَاهَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِکَ بِمَا وَسَّعْتَ عَلَّی مِنْ فَضْلِکَ.»
[توضیحی بدهم! یکی از اعمال بسیار خوب ماه شعبان صدقه است. عزیزان! صدقه دادن و انفاق کردن در ماه شعبان بسیارخوب است و سفارش شده است همینطور که دربارهی روزه گرفتن سفارش شده. لذا میبینیم امام(علیه السلام) نمیفرمایند: پول و روزی من زیاد شود. میفرمایند: مواسات و هم دردی مرا زیاد بکن با کسانی که تنگ روزی هستند. از آنچه که به من دادی توفیق بده من کمک بکنم و دستگیری بکنم از کسانی که روزیشان از من کمتر است. به آنچه که در دستم هست و تو از فضل خودت برمن وسعت دادی.
«وَ نَشَرْتَ عَلَیَّ مِنْ عَدْ لِکَ.»
و آن چیزی که به من منتشر کردی یعنی نعمتی که به من عنایت کردی از روی عدل خویش.
این مطالب توضیحات زیادی دارد. مثلا الان بنده که وسعت رزق را دارم و دعا میکنم در مقابلم فقیری هم هست که این وسعت را ندارد. نگویم خداوند مرا بالاتر از این دانسته یا اَلْعَیَاذُ بِالله، او بگوید خدا عادل نیست و تساوی نداده. حضرت میفرمایند: نه آنچه که به من دادی و منتشر کردی بر من از عدل]9[ خودت بوده. یعنی باید اینطور باشد. حکمت خداوند اقتتضا کرده که یکی نیازمند باشد و دیگری وسعت رزق بیشتر داشته باشد.
«وَ اَحْیَیْتَنِی تَحْتَ ظِلِّکَ»
خدایا مرا زنده بدار، زیر سایهی خودت.
یعنی بی خبر نباشم یعنی در غفلت از تو نباشم و همیشه به یاد تو و زیر سایهی تو باشم.
«وَهَذَا شَهْرُ نَبِیِّکَ سَیِّدِ رُسُلِکَ شَعْبَانُ الَّذِی حَفَفْتَهُ مِنْکَ بِالرَّحْمَهِ وَالرِّضْوَانِ»
و این ماه، ماه پیامبر توست، سید و آقای تمام رسولانت در این ماه شعبانی که به رحمت تو پیچیده شده و خشنودی تو این ماه را در برگرفته است.
«الَّذِی کَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَاَلِهِ وَسَلَّمَ یَدْأَبُ فِی صِیَامِهِ وَ قِیَامِهِ فِی لََیاَلِیهِ وَاَیَّامِهِ»
آن ماهی که رسول خدا پیوسته در روزه و شب زندهداری بود و روزها را به عبادت میگذراند.
«بُخُوعًا لَکَ فِی اِکْرَامِهِ وَ اِعْظَامِهِ اِلیَ مَحَلِّ حِمَامِهِ»
این عبادت پیغمبر صلی الله علیه واله در این ماه شعبان برای چه بود؟
پروردگارا! برای تواضع نسبت به تو برای تو در اکرام و اعظام و بزرگ دانستن این ماه.
آنقدر پیامبر صلی الله علیه واله در ماه شعبان در طول عمرش عبادت کرد تا زمان مرگش. بعد حضرت سجاد(علیه السلام)دعای دیگری میکنند. دقت کنید زیرا شبیه دعاهای ما نیست و دعای دیگری است.
«الَّلهُمَّ فَاَعِنَّا عَلَی اْلاِسْتِنَانِ بِسُنَّتِهِ فیِهِ وَ نََیْلِ الشَّفَاعَهِ لَدَیْهِ.»
پروردگارا! پس یاری بده ما را بر این که ما سنت و روش پیغمبر را پیشه کنیم یعنی ما هم در این ماه مبارک شعبان روزهداری و شب زندهداری کنیم و عبادت تو را انجام بدهیم و نزد تو به شفاعت آن حضرت برسیم.
«الَّلهُمَّ وَاجْعَلْهُ لِی شَفِیعًا مُشَفَّعًا وَ طَرِیقًا اِلَیْکَ مَهْیَعًا»
خدایا پیامبرت را شفیع و مشفع ما قرار بده. مشفع از آن کسانی که شفاعتش نزد تو پذیرفته شده و راهی است به سوی خودت. راهی که از آن طریق بتوانم به سوی تو بیایم.
«وَاجْعَلْنِی لَهُ مُتَّبَعًا حَتَّی اَلْقَاکَ یَوْمَ الْقِیَامَهِ عَنِّی رَاضِیًا وَ عَنْ ذُنُوبِی غَاضِیًا.»
خدایا مرا از کسانی قرار بده که پیغمبر را متابعت و پیروی کنم تا روز قیامت که تو را ملاقات میکنم، درحالیکه تو از من راضی باشی و از گناهان من چشم پوشی بکنی.
«قَدْ اَوْجَبْتَ لِی مِنْکَ الرَّحْمَهَ وَ الرِّضْوَانَ وَ اَنْزَلْتَنِی دَارَالْقَرَارِ وَمَحَلَّ اْلاَخْیَارِ.»
به تحقیق واجب کردی برای من از طرف خودت رحمت و رضوان خویش را خدایا مرا در دار قرار و محل نیکان قرار بده.
خدایا روز آخر ماه رجب بیشتر بندگان تو روزهدار هستند. خدا شب اول ماه شعبان است با این توصیفی که برای خواهران عرض شد از لسان روایات پیشوایان دینی پروردگارا! امشب را شب آمرزش ما قرار بده.
خدایا! توفیق بندگی و اطاعت و خلوص نیت و توجه کامل به همهی ماعنایت بفرما.
قلب مطهر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه)را از ما شاد و خشنود بفرما. با خبر فرجش قلب مطهرش را شاد بفرما. اموات ما را غریق رحمتت بفرما.
پروردگارا! امـور مسلمین را اصلاح بفـرما و به اسـلام و مسلمیـن نصرت عنایت بفرما.
وَ صَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّد
التماس دعا
——————————————————————
1. مفاتیح الجنان ، اعمال مشترکه ی ماه شعبان-
2. سوره ی طه (20) آیه ی 25
3. همان یا الله است.
4. بحار الانوار، ج 23، باب 7، ص 123
5. سوره ی هود(11) آیه ی 46
6. بحار الانوار، ج 22، باب 1، ص 464
7. سوره ی احزاب(33) آیه ی 33
8. نهج البلاغه (ترجمه ی دشتی) خطبه ی 34، فراز10
9. عدل هر چیزی را در جای خود قرار دادن است.