تاریخ ارسال خبر: 12 فروردین 1404 |
حق خویش.
«و اماحق نفسک علیک فان تستوفیها فی طاعة الله؛.....»
اما حق خویشتن خویش، یعنی حق خودت آن است که ازتمام قوا و نیروی خدادادیت استفاده کنی و خودت را در مسیر طاعت خداوند قرار دهی. پس ادا نمائی حق زبانت را. و حق گوش و چشمت را و حق دست و پایت را و حق شکم و عورت را و در ادای این حقوق ازخدا کمک بخواهی و به او اتکا کنی.
انسان باید توجه داشته باشد که اعضاء و جوارح و قوای باطنی او نعمت هائی هستند که خداوند عنایت کرده و وظیفه آن نعمت را هم برای ما تعیین کرده. وظیفه چشم را در قرآن بیان می کند. «قل للمومنین یغضوا من ابصارهم...» (سوره نور، آیه ۳۰)
پیامبر! به مردان مومن بگو چشمهایتان را ببندید، پلک چشم را پائین بکشید، به چیزی که جایز نیست نظر نکنید. خیلی چیزهاست که نباید نگاه کنیم. هرکسی اسراری در زندگی دارد دلش نمی خواهد کسی مطلع شود. آیا راضیست ما همه جای خانه را سر بزنیم؟
آیا این گوش به هر صدائی می تواند گوش دهد؟ قرآن می فرماید: «ان السمع والبصر و الفواد...» (سوره اسراءآیه ۳۶) بدانید چشم و گوش و قلب شما یعنی این اعضای رئیسه همه مسئولیت دارند و همه ما را موآخذه می کنند و از طرف خداوند به سخن در می آیند و گواهی می دهند.
تو را تیشه دادیم که هیزم کَنی ندادیم که دیوار مردم کَنی.
به جهت آشنائی بیشتر، حضرت فرمایشاتی دارند که ان شاءالله خواهیم رسید.
( ۱۳۸۸/۶/۴)