تاریخ ارسال خبر: 18 بهمن 1404 |
فضیلت ماه شعبان بسیار است. پیامبر گرامی (ص) راجع به ماه شعبان و روزه
این ماه سفارش های زیادی فرموده اند.
خود حضرت ماه شعبان را روزه می گرفتند و آن را به ماه رمضان متصل می کردند.
علاوه بر روزه ، ادعیه ای مخصوص این ماه وارد شده است؛ از جمله، صلوات
شعبانیه که در هنگام زوال(وسط روز) خوانده می شود و مضامین بسیار عالی دارد.
اینک فرازهایی از این صلوات را که از بیان امام سجاد (علیه السلام)است مرور می کنیم:
دعا با صلوات شروع می شود: «اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ»
صلوات مهم ترین ادعیه است و با گفتن آن عقیده به توحید، نبوت و امامت را اقرار می کنیم که علاوه بر برکات معنوی برای گوینده، موجب مزید کمالات معصومین (علیهم السلام) می شود؛ در واقع ما نمی توانیم پاداش زحمات پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را بدهیم، پس تقاضا می کنیم: پروردگارا! تو به پیامبر گرامی برای هدایت ما پاداش در خور او عنایت بفرما.
بعد از صلوات با جملاتی مقامات این بزرگواران را بیان می کنیم:
«اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّة،ِ وَمَوْضِعِ الرِّسالَة،ِ وَمُخْتَلَفِ الْمَالئِکَةِ وَمَعْدِنِ الْعِلْم،ِ وَاَهْلِ بَیْتِ
الْوَحْىِ»؛
«خدایا درود بفرست بر پیامبر و خاندان پیامبر، شجره ی نبوت و جایگاه رسالت و محل رفت و آمد ملائکه و پایه های علم و اهل بیت وحی، ... این بزرگواران کشتی های روان در گرداب های بی پایان هستند.»
شمیم نرجس، شماره ۱۳
تعداد مشاهده خبر: (2)
هم اکنون هیچ نظری ارسال نشده است. شما می توانید اولین نظردهنده باشد.